Tym razem niesie mnie do Poznania. Kolejny doktorek będzie mnie badał i dumał nad terapią podtrzymującą efekty leczenia. Jak ja to lubię... Na szczęście to wyprawa jednodniowa. PKP powinno mi zaoferować abonament dla stałych klientów, a więc... Komu w drogę temu czas...

Uff.... Wreszcie usiadłam!

W czasie kiedy mnie tu nie było zdarzyło się sporo. I dobrego i złego. Dowiedziałam się, że po wyleczeniu macicy główną przyczyną moich problemów z pęcherzem jest zaleganie moczu. W związku z tym dostałam lek, który stosuje się... u mężczyzn na prostatę :). Po drodze dorobiłam się dysbakteriozy okolic intymnych. Celem wyleczenia tego powikłania stosuję globulki z jodyną. (Piecze strasznie!) ale cóż jak trzeba to trzeba. Jestem na końcu leczenia. I choć doktorek chłodzi mój optymizm mówiąc mi: "Masz Mózgowe Porażenie, więc mniejsze lub większe problemy z pęcherzem będziesz miała już zawsze." To ja staram się myśleć optymistycznie. Powoli wracam do normalnego życia...

Planuję w końcu skończyć liceum zdać maturę... Może tym razem się uda?

Mimo wszystko... chcę mieć psa... Pracuję nad tym. Jest dorosły. Cudownie chodzi na smyczy i mam nadzieję, że się dogadamy. Będzie MÓJ, kupiony, nie fundacyjny, więc dzieci będą mogły go głaskać. Nic więcej nie powiem. 

Otrzepuję resztki smutku, uśmiecham się do świata i ze wszystkich sił chcę być szczęśliwa...

Ps. Nie wiecie kiedy następna kumulacja w lotto? Po leczeniu muszę zacząć spłacać długi.

Jestem, jestem. Co prawda ledwie, ale żyję. Sporo zdarzyło się w tak zwanym międzyczasie, ale po pierwsze jestem niewyobrażalnie zmęczona, po drugie muszę zebrać myśli. Tak więc do jutra...